|
W mniejszo“sci wypadków zdarza sie tak, ze osoba, która nie jest diabetykiem, interesuje sie faktem egzystencji indeksu glikemicznego. Prawdopodobnie, ze kto“s jest lekarzem albo dietetykiem, wtedy takze posiada on znaczenie. W wiekszej ilo“sci przypadków postrzeganie i przygotowanie w posilku weglowodanów posiada charakter, tak zwany, na oko. zadna osoba, to znaczy przecietny czlowiek, który komponuje diete z odpowiednia ilo“scia weglowodanów, nie zwraca watpliwo“sci na fakt, w jaki sposób przetwarzaja sie one w danym organizmie, wylacznie raczej mierzy albo wazy ich ilo“s“c. Indeks glikemiczny jest w tym momencie reakcja na glukoze dostarczana przez weglowodany i metode jej przetworzenia na cukier we krwi, a takze wyznaczenie jego poziomu. Okazuje sie, ze dostarczane do organizmu weglowodany reguluja te zalezno“s“c, a jest ona niebywale wazna w zyciu kazdego czlowieka, a wyjatkowo tego, który chce zrzuci“c kilka kilogramów lub nie przyty“c za bardzo. Okazuje sie, ze bardzo wiele zalezy od rodzaju przyjmowanych weglowodanów, poniewaz faktem jest, iz niektóre z nich sa dobre, a inne zle, poniewaz wywoluja diametralnie inne reakcje we krwi. Niektóre weglowodany, te dobre, dzialaja bardzo harmonijnie, zamieniaja sie w cukier we krwi, niemniej jednak nie powodujac specjalnych jego wzrostów, które moga by“c bardzo niebezpieczne. Jednak sa równiez takie weglowodany, które powoduja ogromne wahania poziomu glukozy we krwi i aktualnie ta zalezno“s“c moze by“c dla organizmu niewskazana. Bardzo latwo jest je od siebie oddzieli“c. Najlepsze weglowodany to te, które nie sa za bardzo oczyszczane i przetworzone. Takie, które zawieraja w sobie bogactwo blonnika, cukry zlozone. Dzieki temu, ze organizm przyswaja je dluzej, niz pozostale, wchlanianie, ale takze ich trawienie trwa relatywnie dlugo, dzieki czemu przetwarzanie weglowodanów na cukier jest harmonijne i nie powoduje zbyt gwaltownych skoków jej poziomu. W innych przypadkach, kiedy spozywane sa zle weglowodany, poziom ma wahania i predko jest w stanie podskoczy“c, co stwarza nadmierne ich nagromadzenie, jako tluszcz.
|
|